Τιμήθηκαν οι ήρωες της Φιλιάς και του Μάσαρη-«Τραγικές ιστορίες αυτοθυσίας και αγάπης»

Τους δεκαέξι ήρωες πεσόντες και αγνοούμενους της τουρκικής εισβολής, της ΕΟΚΑ, αλλά και του 1821 από τα χωριά Φιλιά και Μάσαρη, τίμησαν το πρωί Πολιτεία και κοινωνία, σε μία σεμνή τελετή στην Περιστερώνα, όπου έχει ανεγερθεί το μνημείο τους, κοντά στην Πράσινη γραμμή, για να αγναντεύει τα δύο χωριά.

Η τελετή άρχισε με επιμνημόσυνο λόγο, που εκφωνήθηκε στον Ιερό Ναό Οσίων Βαρνάβα και Ιλαρίωνος στην Περιστερώνα, από την Επικεφαλής για ανθρωπιστικά θέματα αγνοουμένων και εγκλωβισμένων, Άννα Αριστοτέλους, η οποία αναφέρθηκε στην ιστορία του κάθε ήρωα. Όπως ανέφερε «με αισθήματα τιμής, περηφάνειας, απέραντου σεβασμού και βαθιάς συγκίνησης και έχοντας πλήρη επίγνωση του χρέους απέναντι σας, βρίσκομαι σήμερα εδώ σε αυτή την εκδήλωση μνήμης και τιμής που υπηρετεί το πάντα επίκαιρο μήνυμα του “δεν ξεχνώ”. Το γεγονός ότι μισό αιώνα μετά, διοργανώνονται ανάλογες εκδηλώσεις, από τα οργανωμένα σύνολα των κατεχόμενων κοινοτήτων μας, αφενός καταδεικνύει την άσβεστη φλόγα της επιστροφής, που ο κάθε ένας από μας διατηρεί μέσα του και αφετέρου αποδεικνύει το δίκαιο του αγώνα του λαού μας. Μέσα από αυτή την εκδήλωση, θα αποτίνουμε τον ελάχιστο φόρο τιμής, στους αγνοούμενους και τους πεσόντες μας».

Η κα. Αριστοτέλους, αναφερόμενη στους αγνοούμενους και τους πεσόντες των κοινοτήτων Μάσαρη και Φιλιάς, δύο γειτονικών χωριών, που κλήθηκαν να πληρώσουν βαρύ φόρο αίματος κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974, τόνισε ότι «πίσω από κάθε ιστορία αγνοούμενου ή πεσόντα των κοινοτήτων Μάσαρη και Φιλιάς, κρύβονται τραγικές ιστορίες. Ιστορίες που καταδεικνύουν τον ηρωισμό, την αυτοθυσία, την αλληλεγγύη, αλλά και την αγάπη που έτρεφαν αυτοί οι άνθρωποι για τον τόπο τους».

Η Επικεφαλής για ανθρωπιστικά θέματα αγνοουμένων και εγκλωβισμένων επεσήμανε, δε, ότι «ήταν στρατιώτες που κλήθηκαν να υπερασπιστούν από την πρώτη ημέρα της εισβολής την πατρώα γη και να τιμήσουν τον όρκο τους για υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ηλικιωμένοι που οι ρίζες τους στη γη που τους γέννησε ήταν τόσο βαθιές για να τις ξεριζώσουν οι τούρκοι εισβολείς, οικογένειες που έπεσαν θύματα της τουρκικής θηριωδίας. Η απόδοση των οφειλόμενων τιμών, για τους πεσόντες της τουρκικής εισβολής, αποτελεί το ελάχιστο που οφείλουμε να πράξουμε ως πολιτεία. Δεν είναι υποχρέωση, αλλά χρέος μας και παράλληλα υπόσχεση, όχι μόνο προς τα ίδια τα θύματα, αλλά και προς τις οικογένειες τους, που για μισό αιώνα ζουν με τις συνέπειες της εισβολής. Ειδικά για έναν λαό που εξακολουθεί να βιώνει την κατοχή και τις ολέθριες συνέπειες της».

Οι δεκαέξι ήρωες

Η Άννα Αριστοτέλους, στη συνέχεια, ανέφερε πως «σήμερα, σε αυτή τη σεμνή εκδήλωση τιμούμε 16 ψυχές. Δεκαέξι ανθρώπους, που είτε τα ίχνη τους χάθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, είτε η τύχη τους αγνοείται, με κάποιους εξ αυτών να έχουν εντοπιστεί και διακριβωθεί, μέσα από τα προγράμματα ταυτοποίησης των αγνοουμένων».

Αναφερόμενη στην ιστορία του κάθε ενός εκ των δεκαέξι, η κα. Αριστοτέλους ξεκίνησε με τους ήρωες του Μάσαρη.

Ο Σάββας Χατζησάββα, γεννημένος το 1914, στα εξήντα του χρόνια, βίωσε από πρώτο χέρι τη βαρβαρότητα του πολέμου. Εγκατέλειψε το Μάσαρη με την οικογένεια του κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής, ενώ τρεις μέρες μετά αποφάσισε να επιστρέψει για να πάρει τρόφιμα, ρούχα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Στην Κατωκοπιά συνελήφθη από τον στρατό κατοχής. Ο Χατζησάββας δεν ήταν ανάμεσα στους τυχερούς, που οι Τούρκοι άφησαν να μεταβούν στις ελεύθερες περιοχές, από τους συγκεντρωμένους στο καφενείο του Μάσαρη. Τα ίχνη του έκτοτε αγνοούνται.

Συνεχίζοντας η κα. Αριστοτέλους ανέφερε πως «αποτίνουμε φόρο τιμής στην Ελένη Χατζηλούκα, στην Χρυστάλλα Συμεού και στην Στυλλού Χατζηκωστή από το Μάσαρη και στην Ευανθία Χατζησολωμού από τη Φιλιά. Τεσσάρων γυναικών σύμβολο που σε προχωρημένη ηλικία, βρέθηκαν εκτεθειμένες στο μένος, το μίσος και την απανθρωπιά των εισβολέων που δεν σεβάστηκαν το γεγονός ότι επρόκειτο για αβοήθητες ηλικιωμένες γυναίκες».

448173585_278669011938892_170591965719927428_n

Το επόμενο άτομο στο οποίο αναφέρθηκε η Άννα Αριστοτέλους ήταν η Χατζηελένη Χατζηλούκα, που γεννήθηκε το 1904 και έζησε μια ολόκληρη ζωή στο Μάσαρη. Ανήμερα της δεύτερης φάσης της εισβολής, εγκλωβίστηκε στο χωριό, αφού λόγω κινητικών προβλημάτων, δεν μπορούσε να περπατήσει και να εγκαταλείψει το χωριό της. Ο τελευταίος που την είδε ήταν ο εγγονός της, ο οποίος αφού κρύφτηκε στα περβόλια του χωριού, κατάφερε να διαφύγει το βράδυ και να διασωθεί. Τα ίχνη της εβδομηντάχρονης Χαζηλούκα, έκτοτε χάθηκαν.

«Η Χρυστάλλα Συμεού, εγκατέλειψε τον Γερόλακκο όπου διέμενε με την κόρη της, για να σωθεί από την τουρκική αεροπορία, που βομβάρδιζε τα στρατόπεδα στην περιοχή. Γι’ αυτό οι συγγενείς της, στα 85 της χρόνια, φρόντισαν να τη μεταφέρουν στο σπίτι της άλλης της κόρης στο Μάσαρη. Όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στο Μάσαρη, η Χρυστάλλα εγκλωβίστηκε, αφού δεν μπορούσε να περπατήσει. Συνελήφθη από τους Τούρκους και μετά από ενέργειες των Ηνωμένων Εθνών, μεταφέρθηκε στη Μόρφου. Την 20η Νοεμβρίου του 1974 απεβίωσε. Το 2020, τα λείψανα της εκτάφηκαν από το κοιμητήριο της Μόρφου και επανατάφηκαν στο κοιμητήριο της Πόλης Χρυσοχούς».

Η κα. Αριστοτέλους αναφέρθηκε και σε δύο γυναίκες που ακόμη δεν έχει εξακριβωθεί η τύχη τους. Η Στυλλού Χατζηκωστή, κι αυτή μεγάλη σε ηλικία, 67 χρονών, παρέμεινε εγκλωβισμένη στο Μάσαρη. Έκτοτε τα ίχνη της χάθηκαν και παραμένει άγνωστο τι απέγινε. Κλινήρης και ανήμπορη να μετακινηθεί ήταν και η Ευανθία Χατζησολωμού. Γεννημένη το 1900, η εξηνταεπτάχρονη Χατζησολωμού διέμενε μόνη της στη Φιλιά και η τύχη της αγνοείται από τις 16η Αυγούστου του 1974.

«Σήμερα αποτίνουμε φόρο τιμής και στους αφανείς ήρωες της εισβολής. Αυτούς που άφησαν πίσω τους γυναίκες και παιδιά, και δήλωσαν παρόντες στο κάλεσμα της πατρίδας. Αυτούς που δεν φυγομάχησαν και μέσα στο χάος βρήκαν το κουράγιο να σταθούν ανάχωμα απέναντι στις επιβουλές της Τουρκίας».

448173585_964050292135181_5943241641222613816_n

Μια τέτοια είναι και η ιστορία του Χαράλαμπου Θεολόγου και του Κωνσταντίνου Παμή, υπογράμμισε η Άννα Αριστοτέλους, από τη Φιλιά που μνημονεύουμε σήμερα. Παντρεμένος, πατέρας τριών παιδιών, κάτοικος της Φιλιάς, ο Θεολόγου από τις 20 Ιουλίου κατατάχθηκε ως έφεδρος στο θρυλικό 256 Τάγμα Πεζικού. Ο Χαράλαμπος ανήκει σε αυτή την ηρωική ομάδα ηρώων, που κόντρα σε όλους και σε όλα, με λιγοστά μέσα αλλά περίσσια αποθέματα ηρωισμού, έπεσαν υπέρ βωμών και εστιών.

«Ο Κωνσταντίνος Παμής και ο Χαράλαμπος Θεολόγου με τους υπόλοιπους άνδρες του 256 Τ.Π. έλαβαν μέρος σε διάφορες στρατιωτικές επιχειρήσεις και μετά την εκεχειρία ύστερα από την πρώτη φάση της εισβολής, έλαβαν εντολή και μετέβηκαν στην περιοχή της Λαπήθου και επάνδρωσαν αμυντικές θέσεις της Εθνικής Φρουράς. Στις έξι Αυγούστου κι ενώ ήταν σε εφαρμογή η εκεχειρία, τα τουρκικά στρατεύματα εξαπέλυσαν μεγάλη και συντονισμένη επίθεση εναντίον των ανδρών της Εθνικής Φρουράς σε όλη την περιοχή της Λαπήθου-Καραβά χρησιμοποιώντας βαρύ οπλισμό και μεγάλο αριθμό αρμάτων μάχης. Οι άνδρες του 256 Τ.Π. ένεκα της υπεροπλίας των τουρκικών στρατευμάτων και της διάσπασης των αμυντικών γραμμών της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή, έλαβαν οδηγίες για απαγκίστρωση. Κατά τη διάρκεια της απαγκίστρωσης, αριθμός ανδρών του 256 Τ.Π. εγκλωβίστηκε εντός της περιοχής την οποία κατέλαβαν τα τουρκικά στρατεύματα».

Συνεχίζοντας την ιστορία των δύο ηρώων, η Επικεφαλής για ανθρωπιστικά θέματα αγνοουμένων και εγκλωβισμένων σημείωσε ότι «ανάμεσα στους στρατιώτες οι οποίοι εγκλωβίστηκαν εντός της Λαπήθου ήταν και η ομάδα του Θεολόγου και του Παμή η οποία στην προσπάθεια της να εντοπίσει τρόπο διαφυγής, ενέπεσε σε τουρκική φάλαγγα αρμάτων μάχης. Έκτοτε χάθηκαν τα ίχνη τους. Τα λείψανα τους εκτάφηκαν από ομαδικό τάφο ο οποίος εντοπίστηκε στην περιοχή της Λαπήθου και αφού ταυτοποιήθηκαν, τάφηκαν με τις πρέπουσες τιμές στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας».

Στο ηρωικό 256 Τάγμα Πεζικού, υπηρετούσε τη θητεία του και ο Ιωάννης Θεοδώρου, ο οποίος έφερε τον βαθμό του λοχία. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, ο Θεοδώρου ακολούθησε την ίδια πορεία με τους Θεολόγου και Παμή, ωστόσο τα ίχνη του αγνοούνται από την 6η Αυγούστου του 1974, αναφέρθηκε στον επιμνημόσυνο λόγο.

448123451_452478934055936_3176590945508719563_n

«Σήμερα μνημονεύουμε και τον Στυλιανό Ορφανίδη, πατέρα ενός παιδιού που η 20η Ιουλίου τον βρήκε να κατατάσσεται έφεδρος στην 173 Μοίρα Αντιαρματικού Πυροβολικού η οποία είχε την έδρα της στον Καράολο Αμμοχώστου. Ο Ορφανίδης κλήθηκε να υπερασπιστεί τη γραμμή Μιας Μηλιάς-Κουτσοβέντη. Κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής, η 173 Μοίρα του Ορφανίδη δέχτηκε μεγάλη επίθεση από τα τουρκικά στρατεύματα. Ένεκα της υπεροπλίας των εισβολέων, λίγο πριν το μεσημέρι, δόθηκαν οδηγίες για απαγκίστρωση από την περιοχή. Ο Ορφανίδης έφτασε μέχρι τη Βώνη και ενώ η περιοχή έπεσε στα χέρια των εισβολέων, κατέληξε σε οικία μαζί με αριθμό άλλων στρατιωτών. Οι δρόμοι προς την περιοχή Λευκωσίας είχαν μπλοκαριστεί από τα τουρκικά άρματα μάχης. Χαράματα της επόμενης μέρας, η οικία στην οποία συγκεντρώθηκαν, δέχτηκε επίθεση από ομάδα τούρκων στρατιωτών. Ο Ορφανίδης εγκλωβίστηκε εντός της οικίας στην οποία τούρκοι στρατιώτες εισήλθαν πυροβολώντας. Έκτοτε δεν έδωσε σημεία ζωής. Τα λείψανα του εκτάφηκαν από τάφο ο οποίος εντοπίστηκε στην περιοχή της Βώνης και αφού ταυτοποιηθήκε, τάφηκε με τις πρέπουσες τιμές στον Τύμβο Μακεδονίτισσας».

Κατά τον επιμνημόσυνο λόγο, η κα. Αριστοτέλους αναφέρθηκε και στον μοναδικό ήρωα που είναι θύμα της πρώτης φάσης της τουρκικής εισβολής, τον 19χρονο Χριστόφορο Αποστολίδη, γνωστός και ως Ρωμηός.

«Ο Αποστολίδης, γεννημένος στη Φιλιά, ανήμερα της πρώτης φάσης της εισβολής εκτελούσε τη στρατιωτική του θητεία στην Ανωτέρα Τακτική Διοίκηση. Στις 22 Ιουλίου, έπεσε ηρωικά μαχόμενος στη μάχη στο τουρκοκυπριακό χωριό Ελιά. Ακολούθως παραδόθηκε στην οικογένεια του η οποία πρόλαβε να τον θάψει στις 23 Ιουλίου στο κοιμητήριο της Φιλιάς».

Όσον αφορά στους αγνοούμενους της κοινότητας της Φιλιάς, η κα. Αριστοτέλους σημείωσε πως «σε αυτή τη σεμνή τελετή προσευχόμαστε και για τους αγνοουμένους μας, που η τύχη τους ακόμη δεν έχει εξακριβωθεί. Μεταξύ αυτών και ο Ανδρέας Μεττής, από την Φιλιά. Ανήμερα της πρώτης φάσης της εισβολής, κατατάγηκε έφεδρος στο 366 Τάγμα Επιστράτευσης με έδρα το Παλαιομέτοχο. Μετά από τις σκληρές μάχες της 20ης Ιουλίου, το Τάγμα του Μεττή μετακινείται στην περιοχή του Κυπαρισσόβουνου. Ανήμερα της Παναγίας, στις 15 Αυγούστου, η ομάδα του καταλήγει στο Καπούτι. Ακολούθως ξεκινούν για τη Μόρφου, όπου στον δρόμο δέχθηκαν καταιγιστικά πυρά από τα τουρκικά στρατεύματα που ενέδρευαν στην περιοχή. Έκτοτε ο Μεττής μαζί με ακόμα ένα στρατιώτη της ομάδας αγνοούνται».

Αγνοούμενος είναι και ο Κυριάκος Ιωάννου από τη Φιλιά, πατέρας τεσσάρων παιδιών. «Ο Κοκκοφίτης, όπως ήταν γνωστός, υπηρετούσε ως υπεύθυνος στον Αστυνομικό Σταθμό Κυθρέας, Κατά τη δεύτερη φάση της εισβολής, στις 14 Αυγούστου, μετά το σπάσιμο των γραμμών της Εθνικής Φρουράς, ο τουρκικός στρατός κατευθυνόταν προς την Κυθρέα. Ο Ιωάννου, αφού εξασφάλισε ότι η γυναίκα και τα παιδιά του μπορούσαν με ασφάλεια να μεταβούν στις ελεύθερες περιοχές και παρά τις παραινέσεις τους, ο ίδιος αποφάσισε να μείνει στην Κυθρέα για να βοηθήσει τους κατοίκους της να την εγκαταλείψουν προς ασφαλέστερες περιοχές. Τελευταία φορά θεάθηκε στο Παλαίκυθρο, όπου κατευθυνόταν προς την περιοχή των καφενείων του χωριού. Έκτοτε κανείς δεν τον είδε».

Ένας ακόμη αγνοούμενος από τη Φιλιά, πατέρας έξι παιδιών, ήταν και ο Ανδρέας Τσαγγάρης «ο οποίος ενώ οι κάτοικοι του χωριού εγκατέλειπαν τα σπίτια τους για να μεταβούν σε ασφαλείς περιοχές, ο ίδιος αρνήθηκε. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, παρέμεινε μέσα στο καφενείο του χωριού, μαζί με τον ιδιοκτήτη του, ενώ το βράδυ ξεκίνησε να πάει στο σπίτι του. Έκτοτε δεν έδωσε σημεία ζωής, ενώ τα λείψανα του, εντοπίστηκαν το 2015 στην περιοχή της Κυράς Μόρφου και αφού ταυτοποιήθηκε, τάφηκε στο Κοιμητήριο του Συνοικισμού Ανθούπολης».

Κλείνοντας αυτό το σύντομο ιστορικό των θυσιασθέντων και αγνοουμένων της Φιλιάς και του Μάσαρη, η Άννα Αριστοτέλους έκανε ιδιαίτερη μνεία στην οικογένεια Ορφανίδη, η οποία όπως ανέφερε, κυριολεκτικά ξεκληρίστηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου.

«Αντί επιλόγου, λοιπόν κλείνω με τη δραματική και γεμάτη πανανθρώπινα μηνύματα ιστορία της οικογένειας, αυτών των άγιων ανθρώπων της Κύπρου μας. Του Ανδρέα Ορφανίδη (Ραμές), της συζυγού του Χρυστάλλας Ανδρέου Ορφανίδη από τη Φιλιά και της κόρης τους που ήταν 26 ετών, της Μηλίτσας Ορφανίδου. Η οικογένεια Ορφανίδη, όπως και οι υπόλοιπες οικογένειες της Κυθρέας, ετοιμάζονταν να εγκαταλείψουν το χωριό, πριν τους προλάβει η είσοδος των τουρκικών στρατευμάτων. Λίγο πριν επιβιβαστούν στο λεωφορείο, αντίκρυσαν τρεις Ελληνοκύπριους στρατιώτες, οι οποίοι ζητούσαν πολιτικά ρούχα για να βγάλουν τις παραλλαγές, μπας και σωθούν από τους αιμοσταγείς εισβολείς. Θορυβημένος από τις εκκλήσεις των στρατιωτών, ο Ανδρέας Ορφανίδης, αποφασίζει με την οικογένεια του να επιστρέψουν στο σπίτι για να δώσουν ρούχα στους τρεις στρατιώτες. Έτσι και έγινε, οι στρατιώτες φόρεσαν πολιτικά ρούχα και συνέχισαν τον δρόμο τους. Με το λεωφορείο να έχει φύγει, η οικογένεια Ορφανίδη παρέμεινε στο σπίτι της. Όταν στη συνέχεια Τούρκοι στρατιώτες εισέβαλαν στο σπίτι τους, δολοφόνησαν και τους τρεις, ενώ λίγες ημέρες αργότερα, χωριανοί τους που τους εντόπισαν, τους έθαψαν στην αυλή του σπιτιού τους».

8ee4c5ec-0719-475f-b442-2f5586dc99db

Η κα. Αριστοτέλους αναφέρθηκε και στους ήρωες των δύο χωριών, που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της ΕΟΚΑ και το 1821. «Μαζί με τους ήρωες της τουρκικής εισβολής τιμούμε, επίσης, τον Ευριπίδη Κυριάκου από τη Φιλιά, νυμφευμένο στον Κοντεμένο, ο οποίος περιλαμβάνεται μεταξύ των 8 Κοντεμενιωτών που σφαγιάστηκαν το 1958 από τους Τούρκους στο Κιόνελι. Τιμούμε τον Σόλωνα Σολωμή από το Μάσαρη, ο οποίος ήταν ένας από τους 486 εθνομάρτυρες της 9ης Ιουλίου 1821 που καρατομήθηκαν ή σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Κυπριανό και τους άλλους κληρικούς και λαϊκούς. Συγκεκριμένα, ο Πρόκριτος Σόλων Σολωμής καρατομήθηκε στις 10 Ιουλίου 1821».

Καταλήγοντας, η Επικεφαλής για ανθρωπιστικά θέματα αγνοουμένων και εγκλωβισμένων επεσήμανε πως «μέσα από την ιστορία της οικογένειας Ορφανίδη, της θυσίας των εφέδρων κληρωτών της Φιλιάς και του Μάσαρη, των ηλικιωμένων γυναικών που δεν σεβάστηκαν οι εισβολείς, αντλούμε διδάγματα. Διδάγματα που μέσα από τις στάχτες του όλεθρου και της καταστροφής, που σκόρπισαν στην Κύπρο το 1974, μας κάνουν πιο δυνατούς, πιο ώριμους και πιο αποφασισμένους. Αποφασισμένους, για να εργαστούμε με όλες μας τις δυνάμεις για την διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων μας και ταυτόχρονα για την απελευθέρωση της πατρίδας μας. Η δική μας υπόσχεση, είναι πως, όπως είναι και ο τίτλος της σημερινής εκδήλωσης που επέλεξαν οι διοργανωτές, τους οποίους συγχαίρουμε για την πρωτοβουλία, θα θυμόμαστε και θα τιμούμε τους πεσόντες και τους αγνοουμένους μας. Αυτούς που αποτελούν φάρο για τις νεότερες γενιές και για όλους εμάς. Αυτούς τους ανθρώπους που παρέμειναν στα χωριά τους, στον τόπο που γεννήθηκαν για να φυλάξουν Θερμοπύλες βιώνοντας από πρώτο χέρι τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν από τους τούρκους εισβολείς. Το χρέος μας είναι να τους τιμούμε, με σεβασμό, όπως τους αρμόζει, υποσχόμενοι να παραμείνει η μνήμη τους αιώνια, και κρατώντας άσβεστη τη φλόγα του πόθου για επιστροφή».

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε στο μνημείο που αναγέρθηκε στην Περιστερώνα, με επιμνημόσυνη δέηση για ανεύρεση των οστών κάθε αγνοούμενου της τουρκικής εισβολής και με την κατάθεση στεφάνων από την Πολιτεία και τους συγγενείς των ηρώων.

448377335_349401094596820_6221092490072952580_n

447875419_435155342697584_4549787641827890870_n

448310351_826725339356283_5295577768556688647_n

448189055_1092872618445112_2406886971715198822_n

c2c50f36-c8dc-4f58-915f-fe605f30c4a6

cf03c3b2-02c1-4da4-8624-ffa70c0c3fc8

6a97c50a-3eea-465a-84d5-c1798d3edefa

4310a29e-f4cc-4dd9-8b9a-90d1b898ac2b

Δειτε Επισης

Σταμάτησαν τα βελτιωτικά έργα του ψευδοκράτους στο οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου
Περισσότερα από 300 παιδιά σε εργαστήρια ανάγνωσης με συντροφιά σκύλους θεραπείας
Καθιέρωσαν μηνιαίες συναντήσεις Αριστοτέλους-Σολωμή για τα θέματα του Κορμακίτη
Δεν υποχωρούν οι ψηλές θερμοκρασίες-Νέα κίτρινη προειδοποίηση από τη Μετεωρολογική
Πήρε θέση ο Φειδίας για το περιστατικό με παιδιά αγνοουμένων-Μιλά για παρεξήγηση
Φρενάρει τις... κρατήσεις με πετσέτες σε παραλίες ο Δήμος Παραλιμνίου-Προανήγγειλε δραστικά μέτρα
Ο Mr.Foxy Κυκλοφορεί το Συγκινητικό Single «Crucified» με τον Crisis Renegade
Ρεκόρ όλων των εποχών στην κατανάλωση ηλεκτρισμού-Αναμένει μικρότερη ζήτηση ο ΔΣΜΚ
Στους 41 βαθμούς ο υδράργυρος, σε ισχύ νέα κίτρινη προειδοποίηση
Η μάχη του αεροδρομίου Λευκωσίας και πώς τα κομάντο των καταδρομών το έσωσαν από τους Τούρκους