Είμαι δεκαεξάρης και τζογάρω

 «Τα δοκίμασα όλα. Τώρα παίζω τα ρέστα μου», πρόλαβε να συνοψίσει ένας δεκαεξάρης μαθητής, σε μια πανελλήνια έρευνα που έγινε στον σχολικό πληθυσμό για τις καταχρήσεις. Η έρευνα για τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών ξεκίνησε το 1984 από την Ψυχιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνεχίζεται έως σήμερα. 
Λένε ότι, τα τελευταία 25 χρόνια, τα νέα παιδιά στην Ελλάδα αρχίζουν να συνειδητοποιούν την επικινδυνότητα της χρήσης ουσιών και της κατανάλωσης αλκοόλ, όμως μπαίνουν στο επικίνδυνο «μονοπάτι» του τζόγου. Με απλό, χρηστικό για τα ίδια τρόπο. Με σύνθετες «κατα-χρηστικές», εκσυγχρονισμένες και πολύπλοκες μεθόδους, όπως αντικατοπτρίζονται στα μάτια των μεγάλων. 
Οι επιστήμονες κατέγραψαν στην έρευνά τους τις επιπρόσθετες απειλές λόγω της εκτεταμένης χρήσης των ηλεκτρονικών συσκευών, που ωθούν τους νεαρούς σε άλλες συμπεριφορές, όπως η προσκόλληση στο διαδίκτυο, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τα στοιχήματα.
Η έρευνα έδειξε ότι περισσότεροι από δύο στους τρεις μαθητές, σε ποσοστό 68%, βρίσκονται στο διαδίκτυο κάθε μέρα όλη την εβδομάδα, ενώ ένας στους τέσσερις ανέφερε ότι χρησιμοποιεί το διαδίκτυο τουλάχιστον τέσσερις ώρες καθημερινά από Δευτέρα ως Πέμπτη. Ενώ από Παρασκευή μέχρι Κυριακή, ένας στους έξι χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για τουλάχιστον έξι ώρες. Τα αγόρια, όπως διαπιστώθηκε, ασχολούνται κυρίως με πολεμικά παιχνίδια και παιχνίδια στρατηγικής, ενώ αντίθετα τα κορίτσια προτιμούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 
Παρά το μειωμένο μέχρι κι εκμηδενισμένο σε περιπτώσεις χαρτζιλίκι, από γονείς και παππούδες, ένας στους επτά 16χρονους συνηθίζει να στοιχηματίζει χρήματα τουλάχιστον δύο φορές τον μήνα. Το ποσοστό των αγοριών είναι δεκαπλάσιο απ’ ό,τι των κοριτσιών. Από την αξιολόγηση των απαντήσεων διαπιστώθηκε ότι ένας μεγάλος αριθμός νέων κινδυνεύει με παθολογική εξάρτηση, ενώ πολλά παιδιά ήδη είναι «παθολογικά εξαρτώμενα» από τον τζόγο. Μιλάμε για εφήβους που τη στιγμή που θα άνοιγαν τα φτερά να πετάξουν στη ζωή, τους κόπηκαν τα όνειρα στη μέση. Και το χειρότερο, σ’ αυτή την ατυχή συγκυρία δεν έχουν μπροστά τους έναν ευκρινή στόχο ή δίπλα τους έναν καθοδηγητή για τον σωστό προσανατολισμό τους. Τα πλείστα παιδιά, βιώνοντας την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια, με καμένες πια αντιστάσεις, ενδίδουν και στα «δώρα» του διαβόλου. Τυφλώνονται όταν τους αφαιρείς κάθε πηγή φωτός και μπροστά τους εμφανίζεται ένας υποσχόμενος «από μηχανής θεός». Στην περίπτωσή μας, ο απατηλός τζόγος.

Δειτε Επισης

Αποκατάσταση Οικογενειακών Δεσμών: Ένας ανθρωπιστικός στόχος του Κυπριακού Ερυθρού Σταυρού
Ο Αρχηγός Αστυνομίας κατόπιν οδηγιών του Υπουργού διέταξε διοικητική έρευνα σε υφιστάμενους του και αυτοεξαιρέθηκε μαζί με τον Υπαρχηγό
Business Hub 2025: Επενδύοντας στη Νέα Γενιά Επιχειρηματιών
«Παιδοκτονία και θάνατος παιδιού από γονέα»
Κάμερες για την ασφάλεια, όχι για τα ταμεία!
Η άτυπη πενταμερής και οι ανησυχίες της ΔΗΠΑ για το Κυπριακό
Όταν ο Αρχηγός Αστυνομίας παραβιάζει κατ’ επανάληψη τις Αστυνομικές Διατάξεις που αφορούν μεταθέσεις αξιωματικών
Αυτοί που σήμερα φωνάζουν για αποθήκευση είναι οι ίδιοι που την έκοψαν το 2021
Ο αλα καρτ χειρισμός δικαστικών αποφάσεων από την Αστυνομία
Τα ψηφιακά δίδυμα του σώματος στην ιατρική και ο ρόλος της κυπριακής έρευνας